2010lar 2017 Dram Gerilim Korku sinema Türk filmleri

Öteki Taraf (2017)

Öteki Taraf

Öteki Taraf

Sinemaseverler “Özcan Deniz sineması”na başlangıçta önyargı ile yaklaştılarsa da (buna ben de dahil) her yeni projede çıtanın yükselmesi, hem kalemin hem kameranın olumlu yönde gelişmesi bu önyargıları kırmayı başarıyor. En son Nurgül Yeşilçay ile “İkinci Şans” ile başrolü paylaşan Özcan Deniz, bu sefer uyarlama senaryo ve yönetmenliğiyle tekrar izleyici karşısına çıkıyor. 8 Aralık’ta gösterime giren Öteki Taraf’ın başrollerinde Meryem Uzerli, Aslı Enver, Burçin Birben ve Ayten Uncuoğlu yer alıyorlar. Gerilim ve dram türlerindeki film, Türk gerilim filmleri arasında önemli bir yer edineceğe benziyor.

Çetin, yeni sevgilisi Ece ile mutlu bir hayat sürdürür. Eski sevgilisinden gelen önemli bir iş teklifi sebebiyle Antalya’dan İstanbul’a taşınırlar. Eski sevgili Sara, çiftin arasını biraz bozmuş olsa da Çetin sevgisinden emindir. Lakin Sara, Ece’nin ansızın ortadan kaybolmasıyla ilişkiyi yeniden alevlendirmek ister. Çetin bir yandan Ece’yi ararken diğer yandan Sara ile duygusal boşluğu doldurmaya çalışır. Sara ise Çetin’in evinden ilginç sesler duymaya başlar.

Öteki Taraf

Öteki Taraf

İspanyol “La Cara Oculta” filminden uyarlanan Öteki Taraf; gerilimi yoğun, duygusal açıdan ise psikolojik gerilime hafif meyilli bir filmdir. Gerek TV’de gerek sinemada uyarlamalara fazlasıyla denk gelirken bunun Özcan Deniz tarafından yapılıp da eleştirilmesi hayli şaşırtıyor. Orijinal filmi seyretmesem de senaryoda değişiklikler yapıldığını okudum. Bazı sahneler başka filmlerdeki sahnelere aşırı benziyormuş. Bunu herkes yapıyor zaten. Filmi sadece “Öteki Taraf” olarak izlediğinizde ve bunun bir Türk yapımı olduğunu düşündüğünüzde ortadaki başarıyı da kabullenmek gerek. Hem prodüksiyon başarılı hem teknolojinin kullanımı gayet iyidir. Filmin sonuna kadar merak duygum hep taze kaldı ve sanat açısından da doyum aldım.

Senaryo gayet etkileyici; karakterler özenle ele alınmış. Edilgen Ece, fettanlığı öne çıkmış ama asıl karakteristik özelliğini içinde saklayan Sara, duygusal geçişlerde kendini kaybeden ama asla yılmayan Çetin, hem çok bildiğimiz, hem de şaşırtıcı bir hayat sunuyorlar. Hikaye geçişleri arasında kopukluk yok. Yan karakter sayısının azlığı gerilim türünde daha sağlıklı ilerlemenize neden oluyor. Seçilen mekan, müzik çalışmaları, özellikle makyaj gayet başarılıdır. Özcan Deniz’in senarist ve yönetmenliği oyunculuğunun hayli önüne geçiyor. Oyunculuğu konusunda aklımda Seymen Ağa haricinde kalan karakter yok; sanki hepsi birbirinin aynısı ve her biri başka bir dünyadaki Seymen Ağa gibi. E başrolde oynarken kendini arka plana da atamıyor. Oyunculuğunu, filmin etkisi altında görmemezlikten gelebiliriz.

Öteki Taraf

Öteki Taraf

Öteki Taraf

Öteki Taraf

Meryem Uzerli sabit kalan aksanıyla bazı karakterleri üzerine yapıştırdı. Akılda kalan bu görüntü filme adapte olmanızı engelleyebiliyor; ta ki Çetin ile Sara’nın evdeki bir akşam yemeğinde yaptığı konuşmaya kadar! Allah’ım, yerimden sıçradım ve “Helal olsun” dedim. Aslı Enver’de sevdiğim şey ise gerçekçiliğidir. Doğal, sakin, sempatik değil anlatmak istediğim. Gerilim filminde de oynasa, dramda da oynasa inandırıcı geliyor her karakteri. Bu nedenle ciddi psikolojik sorunları olan bir karakterde izlemeyi çok isterim.

Özcan Deniz’in romantik, ağır dram, yarı fantastik komedi türlerindeki filmlerinden sonra gerilime el atmasını takdir ediyorum. Türkiye’de iş yapan dram veya komedi türleri varken gerilimi seçmesi cesaret işi! Gişede istediğini bulur mu bilmiyorum. Ama ilerisi için ona büyük katkı sağlayacağı aşikar.

Yazar hakkında

Seyirci Koltuğu

Yorum Bırak